20 november 2010:
Vlucht OR487 van Arkefly vanuit Amsterdam om 10.00 uur vertrek naar Aqaba is iets vertraagd. Aankomsttijd 16.00 uur lokale tijd. Het visum voor Jordanië is door Holland International geregeld. Zij verzorgen voor alle gasten die met Arkefly vliegen het visum. De visumkosten zijn in de reissom inbegrepen. Bij aankomst blijkt 1 koffer spoorloos. Het is de koffer van mijn kamergenoot Emmie. Hierdoor lopen we wat vertraging op. De transfertijd van de luchthaven naar ons hotel in Aqaba is slechts 20 minuten. Om 17.20 uur arriveren we in het luxe Mövenpick Aqaba. Het is dan al donker, de zon is rond 17.00 uur onder gegaan. Aqaba is de belangrijkste stad en haven aan de Rode Zee. Eigenlijk is het de enige Jordaanse stad aan de Rode Zee. De kuststrook van Jordanië is slechts 20 km lang. In het westen grenst Jordanië aan Israël en in het oosten aan Saudi Arabië. Aqaba ligt in de zuidwestpunt met uitzicht op Eilat, Israël. De andere badplaats van Jordanië, Tala Bay ligt aan de zuidoostkant met zicht op Saudi Arabië. We mogen ons even opfrissen in de kamer nr. 604, met groot balkon en zeezicht, alvorens we weer om 19.00 uur moeten klaarstaan voor het diner. Het diner nuttigen we niet in het hotel, maar in het visrestaurant Floka dat ongeveer 10 minuten lopen van ons hotel verwijderd ligt. De maaltijd smaakt uitstekend. Heerlijke sla, humus, brood en vis. Thee smaakt prima. De munteenheid in Jordanië is de Jordaanse Dinar. 1 Dinar is ongeveer 1 Euro, dit is makkelijk rekenen. Na het diner drinken we nog een afzakkertje in ons hotel. De prijzen voor de drankjes zijn niet mis: cola 3 JOD, jus d’orange 4 JOD, wijn 8 JOD, bier 7,5 JOD, thee 3 JOD. Je hebt wel op je kamer koffie en theefaciliteiten en de inhoud van je minibar is inclusief!

21 november 2010:
Na een goed ontbijt gaan we om 08.00 uur op weg voor een 4 uur durende rit naar Madaba. Aqaba ligt 16 meter onder zeeniveau en de Dode Zee 400 meter onder zeeniveau. We rijden via de Dead Sea Road die slechts 400 meter van de grens met Israël naar het noorden loopt en hebben al snel onze eerste stop bij een douanepost. Aqaba is sinds 1999 een taxfree zone, waardoor je deze controlepost moet passeren. Aqaba – Madaba is ongeveer 300 kilometer. We rijden door de Rif Valley met zijn vele acaciabomen en bergen van graniet. Vanuit Aqaba is het maar 45 minuten rijden naar Wadi Rum, een van de mooiste woestijngebieden van Jordanië. Andere hoofdwegen tussen noord en zuid Jordanië zijn: Kings Highway van Amman via Kerak naar Petra en Desert Highway en de autoweg van Aqaba naar Amman. Deze laatste is het snelst, maar je ziet het minst van het landschap. Deze weg is eentoniger. Jordanië is een van de weinige landen in het Midden Oosten waar je als toerist ook makkelijk individueel met een huurauto het land kunt ontdekken. De infrastructuur is goed, de huurauto’s prima, benzine is goedkoop circa euro 0,90 per liter en het meest belangrijke, het is veilig. De Jordaniërs zijn zeer vriendelijk en spreken bijna allen wel Engels. De bewegwijzering staat ook in het Engels. We maken 1 stop voor foto´s bij de zuidkust van de Dode Zee. Dit is de plaats waar je een grote zoutpilaar ziet die de vrouw van de profeet Lot moet voorstellen. Bij het oversteken van de Dode Zee mocht de profeet Lot en zijn medereizigers niet terugblikken richting Israël. Zijn vrouw deed dit wel en veranderde in een zoutpilaar. Er zijn op deze plek vreselijk veel vliegen, dus zitten we weer snel in de bus. De volgende stop is bij Mount Nebo. De kerk is op dit moment niet te bezichtigen, omdat deze wordt gerestaureerd. De restauratie zal waarschijnlijk nog 1 tot 1,5 jaar duren. Mount Nebo is de plek waar Mozes is geweest en waar hij waarschijnlijk begraven ligt. Bij helder weer zou je vanaf Mount Nebo Jericho en Jerusalem kunnen zien liggen. Helaas is het bijna altijd heiig. Madaba is circa 40 minuten van de Dode Zee gelegen. Het heeft een leuk centrum met veel winkeltjes, restaurantjes en pittoreske straatjes.

Madaba staat bekend om zijn mozaïekschool. St. George Church is beroemd vanwege zijn mozaïek van de kaart van het heilige land. De kerk is uit de 6e eeuw na Christus. Het is slechts een kleine kerk, maar het mozaïek en de schilderijen zijn zeker de moeite waard. Helaas is het bezoek aan de kerk maar kort en moeten we weer snel onze weg vervolgen. Om 13.40 uur zitten we weer in de bus terug richting Dode Zee voor de lunch in ons overnachtingshotel Holiday Inn Dead Sea. Het Holiday Inn ligt iets afgelegen buiten de hotelzone waar de andere hotels zoals Mövenpick en Marriott liggen. Om 14.20 uur zijn we in ons hotel waar we een uitstekende lunch krijgen. Het hotel is mooier dan verwacht. Een mooie lounge, moderne kamer met hoog plafond, mooie badkamer en alles aanwezig voor een geslaagd verblijf. De zwembaden zien er keurig uit en het strand is niet groot, maar prima met opgespoten zand en modderpotten aan de waterlijn. In het water liggen veel keien, dus het is een beetje moeilijk om het water in en uit te lopen. Waterschoentjes kunnen een uitkomst bieden. Onze gids Mahdi demonstreert wat de bedoeling is door alle dames rijkelijk met modder in te smeren, waarna we instructies krijgen om te wachten totdat de modder droog is en gaat barsten voordat we het water in mogen.

Het is heerlijk drijven op het zoute water. Wel oppassen dat je geen water in je ogen of mond krijgt. De Dode Zee is 45 bij 18 kilometer groot. Door het hoge zoutgehalte van de zee is er geen leven in de Dode Zee mogelijk. Vissen kom je hier dus niet tegen. De meeste modder gaat er in de Dode Zee wel af, maar niet alles. Hiervoor staan er douches op het strand. Na helemaal schoon te zijn gedoucht, voelt onze huid zo zacht als een babyhuidje, heerlijk. We frissen ons op en verzamelen om 19.00 uur voor een kennismakingsrondje met de groep. Nadat iedereen zich heeft voorgesteld en gezegd wat hij of zij kwijt wil gaan we dineren in het hotel. Het diner is prima, wel gedeeltelijk hetzelfde als de lunch. Na het diner nemen we nog een drankje aan de poolbar Horizon op fatboys waar ook waterpijp gerookt kan worden. De consumpties in dit hotel kosten: cappuccino 3 JOD, thee 3 JOD, bier 5 JOD, wijn 6,30 JOD. Op de kamer zijn koffie en theezetfaciliteiten aanwezig en de inhoud van de minibar is gratis! In Jordanië mag je trouwens nog overal roken. Binnen in de hotels, restaurants, op de kamer. Je ziet overal asbakken staan. Geld pinnen kan in de grote steden, maar de pinautomaten zijn regelmatig buiten gebruik of de bank is gesloten. Dit kan het wel eens lastig maken. Het Holiday Inn hotel heeft een pinautomaat in het hotel.

22 november 2010:
Wake up call om 07.15 uur, vervolgens ontbijt en om 08.30 uur in de bus. Vandaag staat Jerash op het programma ook wel het Pompeï van het Midden Oosten genoemd. Door een vulkaanuitbarsting werd de hele stad bedekt met as, waardoor er veel gebouwen goed geconserveerd zijn gebleven. Jerash ligt een kleine 100 kilometer van de Dode Zee, circa 2 uur rijden. Na 1 uur passeren we Amman, de hoofdstad. Stad met maar liefst 23 universiteiten en 4 ziekenhuizen en het paleis van de Koning Abdullah en koningin Rania. Abdullah is sinds 7 februari 1999 koning, de dag dat zijn vader Koning Hoessein overleed. Koning Hoessein had 4 vrouwen. 1 Dina, Egyptische hooglerares, 1 dochter. Dina bemoeide zich te veel met politieke zaken, waarop Hoessein besloot te scheiden. 2 Muna, Engels, hiermee krijgt Hoessein 2 zonen (Abdullah) en 2 dochters. Hoessein blijft met Muna getrouwd, maar trouwt vervolgens met echtgenote nr. 3 Alia. Een zeer geliefde Palestijnse vrouw, die Hoessein 2 dochters en 2 zonen schenkt en helaas bij een vliegtuigongeluk nabij Amman om het leven komt. De plek van de ramp is nu de plaats van het Queen Alia International Airport. Als laatste valt Hoessein voor de charmes van de Syrisch/Amerikaanse Noor, die hem 2 zonen en 2 dochters schenkt. Koningin Noor is nog steeds zeer geliefd en leeft de helft van de jaar in Jordanië en de andere helft van de jaar in de Verenigde Staten. We rijden door een gebied met veel olijfbomengaarden voor de productie van olijfolie. In Jerash krijgen wel een tour van 2 uur door dit bijzonder interessante, culturele erfgoed. Onze gids Mahdi raakt niet uitgepraat over de geschiedenis en cultuur van Jerash en het land en beantwoord moeiteloos onze vragen. Jerash heeft iets weg van het Forum Romanum in Rome en is minimaal zo groot. Na de rondleiding krijgen we een lunch in het restaurant op hetzelfde terrein. De lunch smaakt uitstekend en de toiletten zijn welkom.

Om 14.00 uur vertrekken we weer richting Amman, dat 710 meter boven zeeniveau ligt. Het is 1 uur rijden. Amman de hoofdstad van Jordanië is een typische Arabische metropool met verschillende souks, maar ook moderne shoppingcenters. Jordanië heeft 5,6 miljoen inwoners, waarvan er 2,5 miljoen in Amman wonen. We maken een citytour per bus. We stoppen bij de belangrijkste moskee van de stad, de Abdullah Moskee die maar liefst 10 miljoen euro heeft gekost om te bouwen. Daarna gaan we naar de citadel, waar we enkel van het uitzicht over Amman genieten, omdat het te laat is om de citadel nog te bezoeken. Als laatste maken we een stop in oud Amman voor een wandeling van 30 minuten door de winkelstraatjes en de overdekte groente en fruit markt.

Daarna rijdt de bus ons naar ons hotel Century Park waar we ons kunnen opfrissen voor het diner. We krijgen kamer 203, vlak bij de receptie. Een nette kamer met uitzicht op het zwembad dat er nu leeg bijstaat. In Amman is het in de wintertijd te fris om in het buitenbad te zwemmen, althans dat vinden de Jordaniërs. We dineren in restaurant Tawaheen Al-Hawa, waar je lekker Jordaans kan eten met Arabische mezze (soort tapas). Daarnaast wordt er ook vlees en frietjes geserveerd en na fruit. We krijgen een heerlijk drankje bij het eten, een non-alcoholische mojito. Het restaurant is erg populair bij toeristen en de rijkere Jordaniërs. Je kunt in de openlucht dineren of overdekt. De broer van Mahdi, de eigenaar van Jordan Tours stelt zich aan ons voor en dineert met ons mee. Om 21.00 uur zijn we al weer terug in ons hotel. We drinken nog een cappuccino voor 3 JOD en gaan daarna alles klaarzetten voor de volgende dag. We proberen op tijd te gaan slapen.

23 november 2010:
De wake up call is vroeg al om 06.00 uur, want we moeten op tijd vertrekken voor een lange, intensieve dag. Om 07.00 uur vertrekken we. We nemen de Desert Highway richting Petra, deze snelweg gaat snel en verbindt Amman met Aqaba (330 km). Omdat er onderweg toch niet zo veel te zien is, kunnen we nog even onze ogen dicht doen. Op deze highway mag je maximaal 110 km per uur, op de road is het maximum 100 km of 90 km per uur. We maken onderweg een stop bij Shawbak desert castle, dat gelegen is in een glooiend gebied met mooie vergezichten. Deze woenstijnkastelen waren vaak kastelen, forten, torens, thermale inrichtingen, karavaanstandplaatsen of paleizen. Het zijn monumenten die uit verschillende periodes van de geschiedenis van Jordanië dateren. Na een niet te lange foto stopt moeten we snel door, want Petra is toch 3 uur rijden van Amman. Het laatste stuk rijden we over de Kings Highway, een mooie bezienswaardige route.

Om 10.45 lopen we dan eindelijk na nog een sanitaire stop en thee stop de entrance van Petra binnen. De entrancefee voor 1 dag bedraagt   33,- JOD per persoon. Hiervoor kun je te voet of te paard naar de ingang van de Siq gebracht worden. De Siq is de nauwe kloof waar je tussendoor loopt om uiteindelijk het wondermooie Petra te ontdekken. Neem je het paard, dan is het wel gebruikelijk om de eigenaar na afloop 2 of 3 JOD fooi te geven. Voor degene die slecht ter been is, kun je voor 20 JOD retour een paard met wagen huren die je tot aan de Siq brengt of geheel tot aan de “treasury”. Wij besluiten te voet en te paard naar de Siq te gaan. Een mooie en helemaal niet lange wandeling. Ik kan me echter voorstellen dat het een stuk vermoeiender is als je dit in de heetste tijd van het jaar doet. De wandeling door de Siq is al een belevenis op zich. De smalle, kronkelende weg met hier en daar nog de originele grote keien uit de Romeinse tijd. De ruïnes van Petra vormen een van de meest bijzondere monumentale complexen van de oudheid. Zowel om haar in de rotswanden uitgehouwen monumenten die haar kenmerken, als om de suggestieve ligging van de stad tussen de steile wanden en diepe ravijnen. De Arabieren noemen deze plaats Wadi Musa, wat het dal van Mozes betekent. De stad is volledig uitgehakt uit de rozerode rotsen door de Nabateeërs. De Nabateeërs bewerkten de rotswanden met alleen maar een hamer en beitel. De schatkamer “Al Khazneh” is adembenemend mooi als ook de overige monumenten. De stad is veel groter dan verwacht. Overal waar je kijkt, zie je bouwwerken uitgehouwen in de rotsen en bergen. Er zijn toeristenkraampjes en terrassen waar je iets kunt eten en drinken of souvenirs kunt kopen. De gids leidt ons met een klim over de rotsen voor een aparte wandeling door het gebied. Tegen 13.45 uur eindigt helaas de rondleiding en mogen we zelf teruglopen naar de uitgang, wat nog maar liefst 1 uur lopen is vanaf dit punt. Op ons eigen tempo met tijd voor de laatste foto’s doen we er ook daadwerkelijk een uur over om weer bij de ingang te komen.

Net buiten de entrance bij het restaurant van onze gids Mahdi gaan we om 15.00 uur lunchen. Omdat Mahdi wist dat het een lange dag zou worden met een late lunch, had hij ons al geadviseerd bij het ontbijt een extra broodje klaar te maken voor onderweg. Dit is niet nodig geweest, omdat er genoeg te krijgen was bij de kraampjes van de bezienswaardigheid. Het restaurant heet Oriental en het eten is prima. Van een dergelijke wandeling krijg je enorme trek.
Petra Kitchen is een restaurant in deze zelfde straat waar je aan een workshop Jordanees koken kunt deelnemen. Voor  40,- JOD per persoon kook je zelf een gerecht onder begeleiding en krijg je een 3-gangendiner inclusief drank dat diezelfde avond is gemaakt door de deelnemers.
Om 16.00 uur vertrekken we naar Tala Bay aan de Rode Zee voor ons volgende hotel. Na een sanitaire stop, komen we uiteindelijk om 18.30 uur aan bij het Radisson Blu Tala Bay hotel. Een zeer luxe hotel waar we een mooie kamer nummer 410 met zeezicht krijgen. Het diner is om 20.00 uur in het hotel. De prijzen in dit hotel zijn vergelijkbaar; koffie 3 JOD, cappuccino 3,5 JOD, wijn 6,5 JOD. We zijn na deze lange dag best moe en gaan vlak na het diner naar onze kamer.

24 november 2011:
Tala Bay ofwel South Beach leent zich in tegenstelling tot Aqaba goed om vanaf het strand al te gaan snorkelen. Toch blijft het mooier om een boottocht te maken en verder van de kust af te gaan snorkelen. Voor 40,- JOD kun je een boottocht maken van 4 uur inclusief lunch en snorkelen. Aqaba heeft 120.000 inwoners. Als je in een cityhotel verblijft en je wilt naar een privéstrand van een hotel gaan, dan betaal je al snel 40,- of 45,- JOD per persoon per dag. Of je gaat naar het publieke strand waar de lokale bevolking komt. Bikini mag, maar of je je daar zo comfortabel invoelt tussen de lokalen waar de vrouwen vaak volledig gekleed, vaak nog gesluierd het water in gaan? Je kunt beter een van de duurdere 4 of 5 sterren hotels met privéstrand boeken, die extra 40,- JOD per dag heb je er dan weer uit en je slaapt ook nog veel luxer.

My Hotel ligt achter het Mövenpick Aqaba. Excursies kun je ter plaatse via de agent Jordantours en reisleiding boeken, dit is beter dan via kleine bureaus of taxichauffeurs. Gaat er namelijk iets mis dan kun je nog terugvallen op een agent of reisleider, maar bij een taxichauffeur kom je niet ver. Na een korte stop in Aqaba bij het publieke strand gaan we om 11.30 uur op weg naar Wadi Rum, een klein uur rijden (55 km).
Wadi Rum betekent vallei weg. De hoeveelheid neerslag is slechts 50 ml per jaar. Fosfaat is de eerste bron van inkomsten voor het land, Jordanië exporteert circa 5,5 ton per jaar. We verblijven in de woestijn in het Hillawi Camp. Bij aankomst krijgen we eerst een lunch aangeboden. Vervolgens maken we een spectaculaire 4 uur durende jeepsafari. In open jeeps voor maximaal 6 personen rijden we door de valleien langs zandduinen, canyons en rotsen.  Je komt Oude Nabeteeër inscripties/rotstekeningen die de karavaanroute uitbeelden met kamelen en het huis van Lawrence of Arabia (ook de film Lawrence of Arabia met Peter O’Toole is hier opgenomen) tegen. Als we terug zijn is de zon al onder gegaan en is het behoorlijk fris. We hadden uit voorzorg ook onze dikkere trui en vest mee tijdens de jeepsafari. Een mok heerlijke gezoete thee is zeer welkom.

Daarnaast serveren ze ook een anijsdrank, Arak. Het proeft net als de Griekse Ouzo. We kunnen ons heerlijk opwarmen aan het kampvuur dat er voor je wordt gemaakt. Tegen 19.00 uur kunnen we aan tafel voor het avondeten, maar eerst worden we naar een plek naast de eettent gebracht. Hier demonstreren de koks van de desertcamp hun kookkunsten. In het zand, in een diepe put hebben ze een soort oven gemaakt. Hierin zijn pannen geplaatst die 3 uur lang onder de grond blijven met daarin verschillende soorten vlees, zoals lam, kip en ook aardappels en groenten. In de eettent is een buffet klaargezet met nog salades, rijst en brood. Het smaakt allemaal uitstekend. We maken nog een avondwandeling met de gids. Het is donker, maar door het licht van de maan kun je toch een klein beetje zien. We lopen een stuk van het Hillawi camp vandaan en gaan dan met zijn allen in het zand liggen en naar de sterren kijken. De gids vraagt of we 5 minuten helemaal stil kunnen zijn en alleen van de stilte en de mooie sterrenhemel genieten. Terug in het camp nemen we nog een afzakkertje bij het kampvuur en gaan daarna onze tent voor de nacht opzoeken. Wij hebben een luxe tent met eigen wasbak, toilet en douche en elektriciteit. In de avond is het water wel koud. Heb je een standaard tent voor de nacht, dan heb je geen badkamer erbij, maar gebruik je het sanitair gebouw, net als op de camping en zul je je moeten redden met een zaklamp, want je hebt ook geen elektriciteit. We trekken onze dikke winterpyjama’s en onze sokken aan, want de nachten zijn erg koud in de wintermaanden.

25 november 2010:
Helaas eindigt vandaag ons avontuur in Jordanië. We zullen vanuit Wadi Rum terugrijden naar Aqaba en daar de grens met Israël oversteken voor een verblijf van 2 dagen in Eilat. De afstand van Wadi Rum naar Eilat is ongeveer 2 uur rijden. Dit kan wijzigen naargelang de tijd je nog aan de grens kwijt bent. Aan de grens betaal je 8 JOD bij het verlaten van Jordanië en weer 11 JOD bij het binnenkomen van Jordanië. Het is een heel proces dat je doorloopt bij deze grenspost; controle Jordanië en departuretax betalen, controle free zone, controle Israël, bagagescan en eventueel bodycheck, paspoortcontrole, controle voor het verlaten van het terrein. Al met al zijn we met onze groep 1 uur zoet.

Na de grenspost worden we opgewacht door de reisleiding van TUI verzorgt door Holiday Travel. We krijgen wat informatie van de gids. Het kraanwater in Eilat is goed te drinken. In juli/augustus kan het hier 50 graden Celsius zijn. Daarnaast is het erg droog, slechts 10% vochtigheidsgraad. Het hoogseizoen is dan ook de winter en de herfst. De luchthaven Ovda ligt op 45 minuten van Eilat. Eilat streeft ernaar om over 5 jaar een nieuwe luchthaven te realiseren die slechts op 10 km van Eilat ligt, op dezelfde hoogte als de luchthaven van Aqaba. Wil je iets van de highlights van Israël zien, dan zul je 3,5 uur moeten rijden voor Jeruzalem en 2,5 uur voor de Dode Zee. De grote stad Tel Aviv is 5 uur rijden. De kustlijn van Israël aan de Rode Zee is slechts 10 km lang. Eilat is zeer westers en netjes. De stad heeft 3 hoofdzones, zone 1 is direct aan het strand en de duurste zone, zone 2 ligt hier gelijk achter en is iets goedkoper, zone 3 ligt achterin en is het goedkoopst. Zo ook de hotels die hier liggen, de locatie bepaalt veelal het prijsniveau. Eilat heeft 70.000 inwoners en is slechts 65 jaar oud. Daarvoor was er niets hier. Nu is er 1 universiteit, 5 scholen, 1 ziekenhuis, 1 haven, 1 luchthaven (Haifa). In Eilat zie je allemaal rotondes, het is de enige stad in Israël zonder stoplichten. In Eilat rijden maar liefst 800 taxi’s rond. De taxi is zeer goedkoop. De duurste rit is Shekel 40 ofwel Euro 8,00. Er zijn veel appartementen die ook aan buitenlanders worden verkocht. De prijzen zijn een stuk lager dan aan de Middellandse Zee. Het Meridien hotel is het enige hotel met een privéstrand. De rest is publiek. Vanaf het strand van de hotelzone is er veel van de onderwaterwereld verwoest door de jaren heen en kun je niet meer goed snorkelen. Ten westen van de plaats kan dit nog wel en per boot is het goed te doen. Het Dekel strand is goed om te snorkelen en zeer geliefd. Het strand is gratis, je betaalt alleen voor de ligstoelen. Deze kosten 20 Shekel per dag ofwel Euro 4,00. Er loopt 1 weg naar de Egyptische grens. Hieraan ligt de haven van Eilat. Je ziet parkeerterreinen met duizenden auto’s voor de export. Vervolgens kom je langs meerdere waterparken, zoals Dolphin Reef, Coral Reef reserve en het Sea-aquarium ofwel Underwater Observatory Marine Park. Ook wordt er hier veel aan surfen, kitesurfen en vrij kamperen gedaan.  Er zijn veel duikplekken zoals bij het Princess Hotel slechts 5 minuten lopen van de Egyptische grens. Aan Egyptische zijde ligt de nieuwe badplaats Taba.
We lunchen bij hotel Leonardo club ***+ en een van de weinige all-in hotels in Eilat. Het buffet is prima en uitgebreid. Leonardo Club heeft een leuk zwembad en de kamers zijn netjes met een extra bedbank voor een 3e persoon of 2 kleine kinderen.
Om 14.00 uur vertrekken we naar Dolphin Reef voor een rondleiding en om even te kunnen zwemmen. We hebben tot 16.00 uur de tijd. Dophin Reef heeft een zeer relax sfeertje, beetje hippie-achtig, zeer ongedwongen met een grote boomhut en leuke bar/bistro aan het strand en een pier. Vanaf de pier kun je de dolfijnen zien zwemmen en eventueel aanraken. Entree voor Dolphin Reef is Shekel 64 voor deze prijs kun je er de hele dag blijven. Wil je snorkelen met de dolfijnen dan betaal je Shekel 280 en voor duiken met de dolfijnen Shekel 320. We zwemmen bij het strand waar we wel weer moeten uitkijken voor zee-egels. Het water is lekker warm en we zien de dolfijnen in het bassin naast ons zwemmen.
Daarna drinken we op de pier nog een koel drankje in de hoop dat de dolfijnen nog even onze kant uitzwemmen, zodat we ze nog kunnen aanraken. Zeer de moeite waard om hier een dag door te brengen.

We overnachten in Eilat in Isrotel Agamin. Een mooi 4 sterren hotel. De kamers op de begane grond hebben poolacces vanaf hun terras of balkon. Wij hebben kamer 150 en kunnen vanaf ons balkon ook het zwembad in. Een waterdeck room wordt dat hier genoemd. Het zwembad is mooi grillig gevormd. De hotelkamers zijn netjes ingericht met koffie en theezetfaciliteiten een goede badkamer, kluis en tv. Zeer sfeervol en modern. Het diner vanavond is in hotel Leonardo Plaza **** waar we ook een rondleiding krijgen. Een mooi hotel, een goede 4 sterren met een ideale ligging gelijk aan de zee en boulevard. Tegen 20.30 uur maken we nog een avondwandeling over de boulevard. De winkels zijn nog steeds open. De openingstijden van de winkels is van 08.00 uur tot 23.00 uur en de mall gaat om 22.00 uur dicht. Winkelen kun je in Eilat uitstekend. We drinken iets bij de espresso bar aan het strand. Espresso 9 IS, Cappuccino 11 IS. Bij het hotel koste het bier 15 IS, wijn 20 IS, limonade 16 IS. Een populair café, aan de boulevard 3 Monkeys, heeft een terras en live muziek. Kosten voor een drankje hier zijn; cola 17 IS, bier Stella Artois 30 IS, rode wijn 25 IS. Vanaf de boulevard is het een kleine 15 minuten lopen naar ons hotel dat in de 3e zone ligt.

26 november 2011:
Vandaag staan er hotelbezoeken op het programma. In Eilat zijn er 53 hotels, waarvan slechts 3 de all-in formule hanteren. Als eerste bezoeken we het Rimonin Central Park *** op 15 minuten lopen van het strand. Het hotel is duidelijk steeds aan het verbeteren en renoveren. Ze hebben al veel faciliteiten maar helaas allemaal in het souterrain gelegen, wat niet uitnodigend werkt. De eigenaar is wel erg vriendelijk en doet zeer zijn best. Vervolgens gaan we naar het All suite Club **** een Club hotel met appartementen waar je op basis van logies, logies ontbijt of halfpension kunt verblijven. Deze accommodatie ziet er uitstekend uit. Het is wel een groot resort, bestaande uit 3 gebouwen en totaal 700 kamers, het grootste hotel in Eilat. Het hotel dat een cruiseschip moet uitbeelden heeft veel faciliteiten en veel entertainment. Als derde bezoek staat het Rimonim Eilat hotel ****+ op het programma. Een uitstekend hotel, mooi modern ingericht met een uitstekend restaurant en direct aan het strand. Het zwembad is niet heel groot, maar het strand ligt gelijk voor de deur. Het is een stijlvol hotel zonder de irritante “hoempapa” entertainment. Na het werkgedeelte staat er weer iets leuks op het programma, we gaan naar het underwater observatory. De entree is 79 IS, met het oceanarium erbij kost het 89 IS en de glass bottom boat trip 35 IS extra. Het is een leuk kleinschalig park dat je vooral met kinderen zult bezoeken. Er is ook een speeltuintje, enkele bars, winkeltjes en een snackbar en restaurant.

Om 12.30 uur gaan we terug naar het centrum van Eilat waar we vrije tijd krijgen om op eigen gelegenheid te gaan lunchen en te shoppen of te zwemmen. We lunchen bij de Espresso Bar aan het strand tegenover het Hilton hotel. De prijzen zijn hier goed, chicken sandwich 31 IS, cola 8 IS. De sandwiches zijn uitstekend. Ze smaken goed, zijn goed gevuld en eigenlijk nog iets te groot voor ons. Je zult je best moeten doen om een sandwich en salade op te krijgen. Na de lunch gaan we vrij snel terug naar het hotel om nog even te kunnen zwemmen. Ons hotel Agamin heeft een heerlijk zwembad dat midden in het in een vierkant gebouwd hotel ligt. Je ligt zo mooi beschut van de overige hotels en omgeving, maar het nadeel is dat rond 16.00 uur de zon nagenoeg verdwenen is. We hebben om 17.30 uur een evaluatie over de studiereis in het hotel. Iedereen kan zijn zegje doen en plussen en minnen opnoemen die door de tourleader worden genoteerd. Holland International stuurt na de studiereis nog een schriftelijke enquête naar alle deelnemers voor nog meer informatie in te winnen. Tegen 19.00 uur gaan we naar hotel Dan Eilat ***** voor inspectie en diner. Het is een uitstekend hotel met mooie kamers. De standaardkamers zijn alleen niet erg ruim. De deluxe kamers zijn 2 x zo groot en kun je beter boeken. Het hotel heeft een mooie ligging gelijk aan de strandboulevard. Het behoort tot 1 van de beste hotels van Eilat samen met het Isrotel Royal Plaza, dat ernaast ligt. De kamers in het Isrotel Royal Plaza zijn mooier en ruimer, maar de beste chef-kok heeft het Dan Eilat.

Na het diner gaan we naar een leuke bar in de buurt van de Mall en achter de Irish Pub gelegen, café Raffaello. Een bruin café waar ze goede muziek draaien, zoals reggae, the police enz. Tegen 23.00 uur komt een muzikant met gitaar live spelen en zingen. Een goed optreden en gezellig. De drankjes kosten hier; cola 11 IS, wijn 24 IS, bier 18 IS, Ice tea 12 IS, kriek bier 28 IS. Om 24.00 uur gaat het grootste gedeelte van de groep naar Rivero, ongeveer 10 minuten lopen van ons hotel. Dit is een dancefestival dat om 24.00 uur opengaat en waar harde muziek en film gedraaid wordt met speciale lichteffecten en rook. Het duurt ons een beetje te lang voor de sfeer erin komt en het druk genoeg is, dat we na een uurtje besluiten naar ons hotel terug te lopen.

27 november 2010
Vandaag hoeven we niet vroeg te zijn, want we hebben vrije tijd. Om 09.00 uur ontbijt. We mogen onze kamers tot 14.00 uur aanhouden. We gebruiken de tijd om nog even te wandelen en winkelen bij de boulevard en daarna te zwemmen bij ons hotel. Om 14.45 uur komt de transferbus om ons naar de grens te brengen. De grensovergang kost wederom een uur, maar gaat wel iets soepeler dan bij aankomst. Om 16.10 uur zitten we dan eindelijk weer in onze VIP-bus met onze vertrouwde chauffeur Hassan van de afgelopen dagen. Het is slechts 20 minuten rijden van de grens naar de luchthaven Aqaba. Onze vlucht gaat om 18.15 uur met de Arkefly 488. We betalen op de luchthaven nog de vertreksbelasting 20 JOD per persoon. De rest van ons geld maken we in het restaurant en het winkeltje op de luchthaven bij de gate op. Buiten Jordanië hebben we er toch niets meer aan. De vlucht verloopt voorspoedig en we komen netjes op tijd in ons koude Nederland aan, bedekt met een witte deken van sneeuw.